ตอนแรกก็เตรียมใจไปโดนส่องกล้องเต็มที่แล้ว แต่เจอเซอร์ไพรส์ด้วยผลคัดกรองที่ทำไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว ก็คือพบเนื้อเยื้อผิดปกติอยู่ในระดับ 2 และพบเชื้อ HPV ข้างในด้วย  แค่ได้ฟังแค่นี้หน้าฉันก็สลดอย่างเห้นได้ชัด  ความกลัวความกังวลต่างๆถาถมเข้าใส่ยังกับซึนามิ  จนท. ก็ยังปลอบใจว่าไม่ต้องกลัวคราวหน้าให้คุณหมอส่องกล้องเข้าไปดู แล้วตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ  ถ้าไม่เป็นเนื้อร้ายก็จี้ไฟฟ้าเพื่อกำจัดเชื้อ  แต่ถ้าโชคร้ายก็เข้าสู่ขั้นตอนการรักษาต่อไป

"เจ็บมั้ย"

"จะเป็นอะไรมากมั้ย"

"จะหายขาดมั้ย"

สารพันคำถามพรั่งพรูออกจากปากฉันจนตอบแทนไม่ทัน

"ตอนส่องกล้องอาจจะเจ็บนิดนึงนะ ตอนตัดหมอฉีดยาชา ไม่ต้องกลัวหรอก"

"แล้วด้านนอกหายหมดยังครับ ถ้ามีก็รอแต้มยาพร้อมส่องกล้องคราวหน้า ถ้าแต้มตอนนี้มันต้องรออีกนานกว่าจะส่องได้"

"ทานข้าว เข้าห้องน้ำตามปกตินะ ถ้าจะให้ดีก้ทำความสะอาดข้างในด้วยก็ได้  นัดเป็นช่วงบ่ายนะ สะดวกมั้ย"

ฉันแทบไม่มีปฏิกิริยาอะไรโต้ตอบ นั่งฟังอย่างเนือยๆ เพราะกังวลกับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น  แต่ก็ภาวนาขออย่าให้โชคร้ายไปกว่านี้เลย.....

 

Comment

Comment:

Tweet